Vormden de Kelten een ras?
Vormden de Kelten een ras? Zeker niet in die zin, waarin we van het blonde ras (homo nordicus) in het Noorden van ons werelddeel spreken of van de rondhoofden (brachycephalen, homo alpinus) in Centraal Europa of van de langschedelige (dolichocephalen, homo mediterraneus) in het Zuiden. Uit mededelingen van de oude schrijvers maken we op, dat de Kelten in lichaamsbouw en haar kleur een sterke overeenkomst vertoonden met de Germanen. Toen de Romeinse keizer Caligula (37-41) in zijn zegetocht ook Germanen wilde laten paraderen, maar er geen vond onder zijn krijgsgevangenen, zocht hij de grootste exemplaren van de Galliërs uit, die hun haar moesten laten groeien en het rossig kleuren. Aldus de Romeinse geschiedschrijver Suetonius in zijn circa 120 n.Chr. geschreven boek "Levensbeschrijving der Romeinse Keizers" (De vita Caesarum). Hieruit ziet men, dat de Gallische Kelten niet zover hebben afgestaan van hun Germaanse naburen. De Griekse geograaf Strabo, die omtrent het begin van onze jaartelling leefde, wijst niet alleen op de uiterlijke overeenkomsten tussen Kelten en Germanen, maar ook op die in cultuur, terwijl zijn iets jongere tijdgenoot, de Romeinse historicus Tacitus, bijzonderheden van deze overeenkomsten vermeldt: zowel Kelten als Germanen vereerden een met Mercurius gelijkgestelde godheid als een van hun voornaamste goden (hier kom ik nog op terug); beide volken telden met nachten en niet met dagen, hetgeen ook te lezen staat in de 'Bello gallico' van Julius Caesar; geen van beide volken had tempels, maar in plaats daarvan heilige wouden of offerplaatsen in de open lucht. Volgens Strabo zouden de Romeinen met de naam 'Germani (= "Broeders") dan ook 'Broedervolken' (der Kelten) bedoelen. Deze woordverklaring heeft in zich niet veel waarde en kan gevoeglijk als volksetymologie beschouwd worden, maar zonder bepaalde overeenkomsten tussen deze 'Broedervolken' zou ze onbegrijpelijk zijn. Bij sommige schrijvers, zoals Herodotus en de rhetor en wijsgeer Maximus van Tyrus, die in de 2e eeuw n.Chr. te Rome doceerde, weet men zelfs nooit precies, welk van beide volken zij onder Kelten verstaan. 'Gewoonlijk denkt men voor het Noorse ras, zo zegt Prof. Byvanck in de 'Voorgeschiedenis van Nederland', aan de Germanen. Voor het Alpine ras in het Zuiden heeft men vroeger wel eens gedacht aan Kelten. Alleen moet men aannemen, dat de stammen die in de geschiedenis als Germanen bekend zijn, althans voor het grootste deel tot het Noorse ras hebben behoord. Wat de Kelten betreft, deze zijn, volgens mededelingen van de antieke auteurs die hen gekend hebben, mensen geweest van een hoge gestalte, met blond of rossig haar en blauwe of grijze ogen. Zij vertoonden dus eerder de kenmerken van het Noorse ras dan van het Alpiene ras. Blijkbaar is het donkere type van de bevolking in de streken, waar de Kelten eens een belangrijke rol hebben gespeeld, afkomstig van een ouder bevolkingselement, dat tot dit laatste ras behoorde. Op de duur zijn de Kelten in deze oudere bevolking opgegaan."
Concluderend mogen wij zeggen: onder Kelten verstaat men een bevolkingsgroep, die in cultureel opzicht een zekere eenheid vormde en daardoor van andere groepen min of meer onderscheiden was. Hun cultuur wordt beschouwd als die, welke men met de naam van Hallstatt en La Tene bestempelt; maar het gebied, waarover zij verbreid was, was niet met scherpe scheidslijnen afgebakend, zodat in de grensgebieden wonende Germanen ook daaraan deel hadden. Ras-eenheid moeten we bij hen niet zoeken.
Hier onder treft u een aantal Keltische Stammen en Volkeren aan.
Enkele van deze Keltische volkeren deze konden dus onderling met mekaar in oorlog liggen, maar ook samenwerken tegen een gezamenlijke vijand.
Keltische volkeren:
Bretoene, Cornis, Cumbriërs, Gaels, Galaten, Galliërs, Ieren, Kelt-Iberiërs, Leponten, Manx, Picten, Welshmannen en Galumben.
Stammen in Ierland:
Auteini, Banii, Brigantes, Cauci, Coriondi, Cruithin, Darini, Domnainn, Erdin, Gagani, Iverni, Luceni, Menapii, Nagnatae, Robogdii, Usdiae, Utemi, Velabri, Vennicnii, Vodiae en Voluntii.
Stammen in Schotland:
Caledonii, Carini, Carnonacae, Cerones, Cornavii, Damnonii, Decantae, Epidii, Lugi, Selgovae, Smertae, Novantae, Taexali, Vacomagi en Vencones.
Stammen in Engeland:
Atrebates, Belgiae, Brigantes, Cantiaci, Carvetii, Catuvellauni, Corionototae, Coritani, Cornovii, Deceangli, Dobunni, Durotriges, Gahrandovices, Iceni, Parisii, Regni, Setantii, Trinovantes en Votadini.
Stammen in Wales:
Demetae, Gangani, Ordovices en Silures.
Stammen in Cornwall:
Dumnonii.
