De sage van tovenaar Merlijn

De volgende sage wordt door de moeders in Bretagne aan hun kinderen verteld. Het is goed, daarbij het volgende te weten:

Groot-Brittannië dankt zijn naam aan de Britten, een Keltische volksstam, die in de 4e eeuw in Midden-Engeland woonde. De Britten werden in de 5e eeuw erg bestookt door de Picten en Schoten. Ze riepen daarom de hulp in van een paar Germaanse stammen, de Angelen en de Saksers, die de Picten en Schoten terugjoegen, maar zelf in het land bleven. Vele Britten vluchtten toen naar Wales en Cornwall. Zelfs veroverden ze Armorica in Frankrijk, dat naar hen de naam Bretagne ontving.

Van de strijd tussen de Keltische Britten en de Angel-Saksen verhalen de sagen van Koning Arthur. In deze Franse sage leeft de herinnering aan die strijd ook nog voort. De Bretons spreken nu nog een Keltische taal, evenals de Ieren.

In het land van Bretagne had lange tijd vrede geheerst onder de verstandige regering van de oudste zoon van de grote Konan Meriadek. Alles ging voorspoedig en iedereen was tevreden. Nooit hadden de korenvelden en de appelbomen zo'n rijke oogst opgebracht, nooit hadden de barden bij de feestmalen in de burchten der edelen zulke schone heldenliederen gezongen. Maar helaas, er zou een einde komen aan deze heerlijkheid! Ridder Vortigern, een der vazallen van de Koning, spande tegen de koning samen met de Saksers, die hem maar al te gaarne wilden helpen, onder voorwaarde, dat hij hun een stukje van zijn vruchtbaar land zou afstaan, zodra het hem gelukt zou zijn, zelf Koning van Bretagne te worden. Met eigen hand doodde Vortigern de goede koning en verbande zijn broeders 'Emerik met het Grote Schild' en 'Uther met de Scherpe Lans' uit het land van Bretagne.

In het land van Bretagne had lange tijd vrede geheerst onder de verstandige regering van de oudste zoon van de grote Konan Meriadek. Alles ging voorspoedig en iedereen was tevreden. Nooit hadden de korenvelden en de appelbomen zo'n rijke oogst opgebracht, nooit hadden de barden bij de feestmalen in de burchten der edelen zulke schone heldenliederen gezongen. Maar helaas, er zou een einde komen aan deze heerlijkheid! Ridder Vortigern, een der vazallen van de Koning, spande tegen de koning samen met de Saksers, die hem maar al te gaarne wilden helpen, onder voorwaarde, dat hij hun een stukje van zijn vruchtbaar land zou afstaan, zodra het hem gelukt zou zijn, zelf Koning van Bretagne te worden. Met eigen hand doodde Vortigern de goede koning en verbande zijn broeders 'Emerik met het Grote Schild' en 'Uther met de Scherpe Lans' uit het land van Bretagne.

Nu had Vortigern zijn zin! Hij was koning van Bretagne - het doel van zijn stoutste dromen was bereikt!