Natuurschoon.

Met de vleugels dichtgeslagen

aanschouw ik in stilte

verstopt achter bladeren

de bloesem van jouw bloem.

Al ben je nog niet volle bloei

en lijk je angst te hebben;

toch geniet je van de zon

en van de kleuren om je heen.

Er ontschiet mij een glimlach

bij het zien van zoiets fragiels

zo puur, lief en meer dan dat je ziet

toch blijf ik stil en uit het zicht.

De schemering trekt over je heen

de bloesem wordt door jou beschermt

ik fladder achter mijn blad vandaan

om je morgen wellicht weer te zien.

Art de Druïde.

Terug.