Stonehenge,
een opmerkelijke ring van stenen.
Door: Olga Berger.
In Zuid-Engeland is Stonehenge te vinden. Een cirkel die wordt afgebakend door enorme stenen. Vierduizend jaar geleden hebben mensen een aarden wal aangelegd op de plek waar 500 jaar later de stenen cirkel werd opgezet. Op de een of andere manier is juist deze plek erg belangrijk geweest.
We veronderstellen dat mensen die 4000 jaar geleden leefden een veel beter gevoel hadden voor aardse energieën dan dat wij tegenwoordig hebben. Voor hen had deze plek een belangrijke uitstraling en dat is door de eeuwen heen zo gebleven, hoewel mensen aan deze plek steeds een andere functie hebben gegeven. De stenen zijn in een latere fase bijvoorbeeld zo geplaatst dat men wist wanneer het de langste dag van het jaar was. De 'Heelstone' is zo geplaatst, dat op 21 juni (de langste dag), de zon precies achter deze steen opkomt.
Tegenwoordig worden de stenen gebruikt door de moderne Druïde. Druïden uit vroeger tijden hebben de steencirkels waarschijnlijk niet gebruikt; zij hielden hun rituelen in de wouden op open plekken. Merlijn, de raadgever van de legendarische Koning Arthur, schijnt zich wel om Stonehenge bekommerd te hebben. Hij schijnt op magische wijze de stenen opgericht te hebben als een gedenkteken voor 400 edelen, die omgekomen waren tijdens een oorlog tegen de Saxen. Om de stenen cirkel is een groot aantal graven te vinden; er is dus ook een tijd geweest dat Stonehenge juist daarvoor gebruikt werd. Iedere tijd heeft eigenlijk iets toegevoegd aan de plek.
Na een zeereis, een korte nachtrust en een paar honderd kilometer komen we op Stonehenge aan. Je kunt de stenen cirkel al van ver zien liggen, hoewel hij toch onverwachts opduikt. Ik ben bij de eerste aanblik eigenlijk helemaal tevreden. Het is alsof ik thuiskom. Het is erg druk en je ziet iedereen duidelijk lopen op de kale vlakte die Stonehenge omgeeft. Een goed onderhouden grasveld omgeeft de stenen. We stappen uit op de parkeerplaats en ik voel de vermoeidheid van de reis van me afglijden. Hier is inderdaad iets bijzonders in de grond. We betalen entree en vol verwachting lopen we richting stenen cirkel. Het is niet ver lopen, maar hoe dichterbij we komen, hoe vermoeider ik word. Een vreemde dodelijke vermoeidheid, die toeslaat wanneer ik binnen de aarden wal kom. Je mag niet dicht bij de stenen komen, de stenen worden afgeschermd, dus ik heb geen idee hoe het in de binnenste cirkel zou voelen, maar buiten de aarden wal voelt het wat mij betreft prima. Daarbinnen wordt mijn lichaam zwaar en moe. Ik ben hier eigenlijk erg verbaasd over. Ik ben ook erg verbaasd dat iedereen als makke schapen tegen de klok in om de stenen cirkel loopt. Er is niemand die met de klok meeloopt. Mijn gevoel zegt dat het beter is om met de klok mee te lopen. Wij denken eigenlijk altijd dat we lopen waar wij willen lopen, maar op dit moment realiseer ik me dat aardse energieën en krachten daar misschien veel meer inbreng bij hebben dan we ons bewust zijn.
Stonehenge is door veel volkeren gebruikt. Mensen die het hebben gebouwd waren in hoge mate afhankelijk van een goede oogst. Als een oogst mislukte, was de hele stam eigenlijk verdoemd. Er waren dus een heleboel riten die met de aarde te maken hadden. Er werden mensenoffers en dierenoffers gebracht om de goden te behagen en een goede oogst te waarborgen. Daar ik vooral buiten de ring van stenen energie en kracht voel, vraag ik me toch af of de stenen cirkel niet juist een plek is die om energie vráágt. Lopen wij er omheen en geven we dan onze energie aan de aarde die het van hieruit door straalt naar de landerijen en akkers in de omgeving? Jammer dat we niet bij de stenen zelf mogen komen. Ik kan ze niet eens aanraken. Een paar jaar geleden mocht dat wel, maar er hebben zich om de stenen toen New Age aanhangers verzameld, die maanden bleven hangen en "vreselijke" dingen deden. Je mag nu niet meer kamperen op het terrein rond Stonehenge. Wat voor vreselijke dingen die New Agers deden weet ik niet, maar het is wel erg jammer dat Stonehenge nu zo ontoegankelijk is. We gaan terug naar het parkeerterrein. Juist daar zijn dieren te vinden. Er zitten een heleboel vogels. Het is opvallend hoeveel vogels er hier zijn. Ik krijg steeds meer het gevoel dat het juist om de omgeving draait en niet om de plek zelf. We zitten een uur heerlijk in het gras, maar om 6 uur worden we onverbiddelijk van het terrein gezet door een bewaker. Ik heb moeite met weggaan. Het voelt als een afscheid; Stonehenge blijft trekken. Er komen 700.000 bezoekers per jaar, dat zal wel niet helemaal voor niets zijn.
Hoe is Stonehenge ontstaan.
Zoals bij zoveel belangrijke bouwwerken stammen de resten van Stonehenge die er nu nog over zijn niet allemaal uit dezelfde tijd. De geschiedenis van Stonehenge beslaat ongeveer 15 eeuwen tussen 3050 en 1600 voor Christus.
De Eerste Fase van Stonehenge.
Een cirkelvormige sloot met daaromheen een aarden wal. Er is een ingang aan de noord oostzijde en aan de zuidkant was een tweede ingang. De ligging van de entrees zou er op kunnen wijzen dat er rekening is gehouden met de plek waar op 21 juni (de langste dag) de zon opkomt. De aarden cirkel heeft een diameter van 86.6 meter. Waarschijnlijk is er een cirkel van houten palen binnen de aarden wal geweest.
De Tweede Fase van Stonehenge.
Tussen 2900 en 2600 voor Christus wordt er binnen de aarden wal gebouwd. Wat er is gebouwd is nog niet te achterhalen. Er is een ingewikkeld patroon te vinden van gaten waarin waarschijnlijk houten palen hebben gestaan.
De Derde Fase van Stonehenge.
In 2600 voor Christus worden er 60 stenen aangevoerd uit het Preseli gebergte in Wales die 4 ton per stuk wegen. Ze werden in een dubbel hoefijzer geplaatst in het midden van de aarden wal. Twee- of driehonderd jaar later begon de constructie van de cirkel van stenen, die met dwarsstenen aan elkaar verbonden werden. De Sarsen stenen die 25 ton per stuk wegen komen van Marlborough, 30 km ten noorden van Stonehenge gelegen.
In het centrum worden 5 Trilithons (2 staande stenen met een dwarssteen) in hoefijzervorm geplaatst. De bluestones worden herplaatst in de vorm van een cirkel. De entree in het noordoosten wordt aangegeven door 3 portaalstenen. Tegenwoordig staat er daar nog maar een van.
